PSChD opowiadało się za wolnością gospodarczą, jednak bez przekroczenia pewnych nieetycznych granic. Sprzeciwiało się wyzyskowi kapitału i nadużyciu własności prywatnej i wolności gospodarczej. Celem podatków było według Stronnictwa „wzmożenie zdolności płatniczej” społeczeństwa, a nie ściąganie z niego jak największej ich ilości. PSChD opowiadało się także za przekazaniem samorządowi terytorialnemu części kompetencji administracji państwowej. Państwo winno według ugrupowania pełnić funkcję służebną w stosunku do narodu. Wizja stosunków między warstwami społecznymi była według chadeków niekonfliktowa, w przeciwieństwie do wizji socjalistycznej. Praca była według ugrupowania „środkiem do zaspokajania potrzeb samego pracownika i jego rodziny”, natomiast źródłem własności miała być praca i oszczędność. Źródłem bogactwa była według PSChD warstwa średnia. Partia dostrzegała niebezpieczeństwo wynikające z drastycznych nierówności społecznych, jednak zdecydowanie występowała przeciw rozwiązaniom socjalistycznym i komunistycznym. Powoływała się na encyklikę papieża Leona XIII Rerum novarum.

Zobacz też

Chrześcijańskie Zjednoczenie Zawodowe Rzeczypospolitej Polskiej

Przypisy

Bibliografia Dominika Sozańska: Chrześcijańska demokracja w Polsce, Kraków 2011, s. 79–85.

Kategoria:Partie antysanacyjne Kategoria:Polskie partie chrześcijańsko-demokratyczne