z tenisistami Warszawskiego Koła Sportowego. W 1913 r. sekcja tenisowa ŁTC w wyniku zezwolenia władz przekształcił się w Łódzki Klub Lawntenisowy 1913T. Wolanowski, B. Skotnicki, Tenis w Łodzi, Biuletyn PZT, nr 5-6, 1971, s. 28-35., prezesem stowarzyszenia został Bruno Biedermann, a wiceprzewodniczącymi – Leon Grohman, Karol Scheibler III, I. Steinert, O. Eisenbraun, B. Kuntze, w tym samym roku Zarząd Parku Helenów dobudował 3 korty, a klub wydzierżawił wszystkie 5 kortów położonych w parku. W trakcie I wojny światowej tenis w Łodzi przeżywał regres. W 1921 r. ŁKLT stał się jednym z 9 członków założycieli Polskiego Związku Tenisowego, a w 1922 r. zorganizował na swoich kortach Mistrzostwa Polski. Klub dzierżawił korty do 1939 r., po II wojnie światowej nie wznowił swojej działalności.
Do najbardziej utytułowanych zawodników klubu należeli: Jerzy Stolarow, Maksymilian Stolarow, Karol Steinert, Wiera Richter i Ksenia Richter.
Sukcesy Klubu Drużynowe Mistrzostwa Polski
(1927) mistrzostwo, (1928) mistrzostwo, (1929) mistrzostwo, (1930) mistrzostwo, (1931) mistrzostwo, (1932) mistrzostwo, (1933) wicemistrzostwo.
Sukcesy indywidualne zawodników klubu Puchar Davisa