Od początku 1849 w swoim mieszkaniu organizowała wykłady dla kobiet z historii powszechnej prowadzone przez Wojciecha GrochowskiegoWiktoria Śliwowska, Polskie drogi do emancypacji (o udziale kobiet w ruchu niepodległościowym w okresie międzypowstaniowym 1833-1856), [w:] Losy Polaków. Studia ofiarowane Stefanowi Kieniewiczowi w osiemdziesiątą rocznicę Jego urodzin, Warszawa 1987, s. 210-247. Organizatorka wraz Wincentą Zabłocką, Kazimierą Ziemięcką i Emilią Gosselin pomocy dla uwięzionych i zesłanych oraz ich rodzinWspomnienia Wandy z Wolskich Umińskiej (1841-1926), opracowanie, komentarz i przypisy Lidia Michalska-Bracha i Emil Noiński, Warszawa 2020, s. 273. W r. 1849, po aresztowaniu «entuzjastek» (m.in. Żmichowskiej i Pauliny Zbyszewskiej), Kryspina udała się do Lublina, gdzie były one więzione, aby na miejscu zorganizować dla nich pomoc i opiekę. Aresztowana w 1850 w związku z tzw. spiskiem rzemieślników. Po zwolnieniu w maju 1851 pozostawała przez kilka lat pod nadzorem policyjnymWładimir A. Djakow, Adam Gałkowski, Wiktoria Śliwowska, Władimir M. Zajcew, Uczestnicy ruchów wolnościowych w latach 1832-1855 (Królestwo Polskie). Przewodnik biograficzny, Wrocław 1990, s. 417.