Sprawę uregulowania prawnego kwestii ziemi rozpatrzono w czasie drugiego posiedzenia II Zjazdu Rad, które rozpoczęło się 8 listopada (26 października) 1917 roku. W trakcie tego posiedzenia wystąpił Włodzimierz Lenin, i zaproponował dwa dekrety, wspomniany już dekret o ziemi i dekret o pokoju. Pierwszy z dekretów został przyjęty prawie jednogłośnie a drugi jednogłośnie.
Dekret o ziemi, nakazywał podzielenie dużych majątków ziemskich bez wykupu pomiędzy miliony chłopskich rodzin. Bez wykupu przejmowano też ziemie apanażowe, oraz cerkiewne i klasztorne razem z zabudowaniami i inwentarzem żywym i martwym. Tym samym bolszewicy przyjęli po prostu projekt programu rolnego eserowców, zalecający też kierowanie się przy podziale wzorcową Instrukcją Chłopską, przewidującą: zakaz sprzedaży, dzierżawienia i zastawiania ziemi, jej nacjonalizację — ziemia uznana za dobro nar.; gospodarstwa wzorowe przekazywane wraz z inwentarzem wielkich majątków państwu lub wspólnotom chłopskim (obszczina); prawo do użytkowania ziemi przyznane wszystkim obywatelom Rosji pod warunkiem uprawiania jej pracą rąk własnych,