– umów należy dotrzymywać, – wysłuchaj także drugiej strony, – nikt nie może być sędzią we własnej sprawie itd.
Zob. listę paremii prawniczych.
Kategorie języka prawniczego W obrębie języka prawniczego możemy wyróżnić kilka jego rodzajów: język prawniczy praktyki – język używany przez organy władzy stosujące prawo oraz osoby wykonujące zawód prawnika (adwokatów, radców prawnych, notariuszy, prokuratorów itp.) język prawniczy nauki – język nauki prawa, używany przez doktrynę przy interpretowaniu i komentowaniu instytucji prawnych i norm prawnych język prawniczy potoczny – używany przez osoby rozmawiające o problemach prawnych, nieposiadające jednak prawniczego przygotowania zawodowego
Zobacz też juryslingwistyka język prawny język urzędowy wykładnia językowa
Przypisy
Bibliografia
B. Wróblewski, Język prawny i prawniczy, Kraków 1948. W. Lang, J. Wróblewski, S. Zawadzki, Teoria państwa i prawa, Warszawa 1980, s. 301 i nast., . A. Redelbach, S. Wronkowska, Z. Ziembiński, Zarys teorii państwa i prawa, Warszawa 1992, s. 186 i nast., . M. Zieliński, Języki prawne i prawnicze, w: Polszczyzna 2000. Orędzie o stanie języka na przełomie tysiącleci, red. W. Pisarek, Kraków 1999.
Kategoria:Byłe Artykuły na Medal Kategoria:Odmiany i style językowe Kategoria:Teoria prawa