W 15-centymetrowym teleskopie ukazuje się jako średniej wielkości jasny niebieski dysk z ciemniejszym centrum i gwiazdą centralną. Jednak gwiazda ta nie należy do mgławicy. Jej skomplikowane pętle są widoczne tylko przy użyciu dużych teleskopów lub na zdjęciach o długim czasie ekspozycji. Jest odległa od Słońca o 2600 lat świetlnych. Na północnym skraju gwiazdozbioru znajduje się duża gromada kulista NGC 3201 z niewielkim zagęszczeniem centralnym. Składa się z gwiazd od trzynastej do szesnastej wielkości i jest interesującym obiektem dla 15-centymetrowego teleskopu. Została odkryta przez Jamesa Dunlopa w 1826 roku. Jest to relatywnie rzadka (w rozkładzie gwiazd) gromada kulista. NGC 3228 – gromada otwarta złożona z około 15. słabych gwiazd, widoczna przez lornetkę lub mały teleskop. Znajduje się w odległości około 1600 lat świetlnych. Mgławica Guma – rozległa, słaba mgławica widoczna tylko na zdjęciach z długim czasem naświetlania. Nazwa pochodzi od nazwiska australijskiego astronoma Colina S. Guma, który zwrócił na nią uwagę innych badaczy w 1952 roku. IC 2395 to widoczna przez lornetkę gromada około 40 gwiazd, położona w odległości 3100 lat świetlnych. Gwiazda o szóstej jasności obserwowanej, która wydaje się być najjaśniejszym składnikiem gromady jest prawdopodobnie obiektem położonym bliżej Ziemi.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Gwiazdozbiór Żagla · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.