Dzięki dużym zdolnościom oraz pozycji społecznej uzyskała wystarczające uznanie, by znaleźć pod patronatem oraz realizować zamówienia dla japońskiego mieszczaństwa i kasty samurajów. Pozycja Kiyohary jako artystki szkoły Kanō umocniła jej sukces. Wśród jej patronek były również szlachcianki i kurtyzany, które doceniały wyrafinowanie jej stylu. Dobrze znanym przykładem jest dworska dama z Kioto, Kaoru, która zleciła jej namalowanie jesiennego pejzażu na jedwabiu i poprosiła 8 dworskich arystokratów o namalowanie na nim wzorów czarnym atramentem. Nie wiedząc, jak wykorzystać zdobioną tkaninę, zrobiła z niej kimono.
Powieść Ihary Saikaku „Życie szarmanckiej kobiety” (好色 一代 女) opowiada historię, w której kurtyzana zleciła Kiyoharze namalowanie jesiennego dzieła na jedwabnym materialeFiester 1988, p. 34-35..
Praca Kiyohary Ptaki czterech pór roku (koniec XVII–początek XVIII w.) publicznie po raz pierwszy została pokazana w 2015 jako część wystawy dla muzeum Kosetsu w Tokio.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Japońscy malarze Kategoria:Urodzeni w 1643 Kategoria:Zmarli w 1682 Kategoria:Szkoła Kanō