W 1807 był powtórnie zatrudniony przy fortyfikowaniu Pragi. W 1810 był dowódcą batalionu saperów w stopniu majora oraz ostatnim komendantem twierdzy Serock. W styczniu 1813 został zwolniony z wojska. Brak jest informacji o dalszych jego losach. Wraz z bratem Jakubem należeli do loży masońskiej „Świątynia Izis”.
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1758 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Inżynierowie wojskowi I Rzeczypospolitej Kategoria:Nobilitowani przez Stanisława Augusta Poniatowskiego Kategoria:Członkowie konspiracji poprzedzającej wybuch powstania kościuszkowskiego Kategoria:Członkowie Rady Zastępczej Tymczasowej Kategoria:Członkowie komisji porządkowych powstania kościuszkowskiego Kategoria:Polscy wolnomularze (Księstwo Warszawskie) Kategoria:Oficerowie Wojska Księstwa Warszawskiego Kategoria:Ludzie związani z Serockiem Kategoria:Polscy wolnomularze (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Zmarli w XIX wieku