Do połowy XIX wieku teren ten .
Przed 1850 Brytyjczycy chcieli, po zapełnieniu cmentarza na bastionie Msida, założyć wielowyznaniowy cmentarz dla żołnierzy, którzy zginęli na Malcie. Podjęto decyzję o ponownym przekształceniu i rozbudowie cmentarza Ta' Braxia, który został wybrany ze względu na bliskość głównych ośrodków miejskich tj. Valletty i Three Cities. Cmentarz miał być przeznaczony dla , ale dotyczyło to tylko różnych wyznań chrześcijańskich, z wyłączeniem innych religii, chociaż wcześniej istniejący cmentarz żydowski zostałby ostatecznie włączony jako oddzielna część do Ta' Braxia. Budowa cmentarza była postrzegana jako krok w kierunku założenia cmentarza przeważająco protestanckiego.
thumb|left|Pomnik nagrobny brytyjskiego żołnierza zmarłego w 1893, ozdobiony ikonografią masońską.
Założenie cmentarza miało na celu promowanie klasom wyższym pochówku poza murami miast. W tamtym czasie koncepcja posiadania cmentarza „extra muros” była kontrowersyjna, ponieważ tradycyjnie chowano ludzi w kościołach lub kaplicach. Szczególnie lokalne władze kościelne były przeciwne cmentarzom pozamiejsckim.