Zajmował się badaniem niestabilności gorących elektronów, plazmy i prądu w półprzewodnikach, nanostrukturach półprzewodnikowych oraz tworzeniem mikrofalowych przyrządów półprzewodnikowych. Przewidział i odkrył wiele rodzajów sił elektromotorycznych wynikających z niejednorodnego nagrzewania elektronów (1977) i emisji mikrofal gorących elektronów. Zaproponował metody badania widma elektronowego w półprzewodnikach z wykorzystaniem fal magnetoplazmowych. Odkrył generację mikrofal podczas jonizacji lawinowej w jednorodnych półprzewodnikach z niejednorodnym nagrzewaniem elektronów. Przewidział i odkrył potencjalną barierę dla elektronów w stałych roztworach półprzewodników o składzie o zmiennej współrzędnej. Był autorem i współautorem ponad 300 prac naukowych, w tym 10 monografii, około stu certyfikatów autorskich i jednego odkrycia. Pod jego kierunkiem obroniono ok. 50 prac dyplomowych. Kierował głównymi instytucjami badawczymi na Litwie. Od 1992 do 1996 był posłem na Sejm Republiki Litewskiej. W 1991 został akademikiem Europejskiej Akademii Nauk i Sztuk.