Wraz z Brygadą walczył w obronie Tobruku, gdzie został poważnie ranny 31 grudnia 1941 roku.
Od maja 1942 roku był oficerem Oddziału II (wywiadu) w Stambule, a potem sekretarzem ambasady w Ankarze. Od marca 1944 roku pracował w Londynie jako oficer Oddziału VI (kraj). Od lutego 1945 był sekretarzem ambasady w Paryżu. W lutym 1946 ożenił się z Marią-Barbarą Dzierżykraj-Morawską.
Po zakończeniu służby wojskowej ukończył szkołę inżynierską we Francji. W 1948 wraz z żoną wyjechali do RPA, gdzie pracował jako inżynier przy budowie dróg w tym kraju, jak i w innych krajach afrykańskich. W RPA założyli, wraz z żoną, organizację Catholic Association for Racial Equality ("CARE").
W latach 1976–1981 publikował w londyńskich "Wiadomościach" opowiadania, których treść była związana z jego własnym przeżyciami i obserwacjami z południowej Afryki. Niektóre z tych opowiadań zostały wydane w Polsce w tomie "Mój nierodzinny kraj".
W 1984 roku wrócił na stałe do Polski. Zmarł 21 października 1987 roku w Warszawie.
Twórczość W Polsce wydano dwie jego książki: "Mój nierodzinny kraj" i "Pamiętnik pozostawiony w Ankarze" (już po jego śmierci).
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1987 Kategoria:Polscy dyplomaci