Tabor Tuż po otwarciu kolei, linię obsługiwał spalinowóz TU2 i cztery z sześciu dostarczonych wagonów Pafawagu. Od 1981 roku kolej była w posiadaniu parowozu , jednak nie był on używany. W połowie lat 80. XX wieku zagospodarowano pozostałe dwa otrzymane wcześniej wagony, a kilka lat później dostarczono tu lokomotywę TU7A. W 2011 roku kolej otrzymała lokomotywę TU10 i trzy wagony osobowe produkcji Kambarskich Zakładów Mechanicznych.

Infrastruktura Wąskotorowej linii, po której porusza się kolej, nadano kształt wydłużonej pętli. Różne źródła podają różną długość linii – 2,2, 2,37, 2,72 lub 3 kilometry. Może to być spowodowane różną metodą obliczania długości torów – przez niektórych jako długość samej pętli, przez innych – z torami dojazdowymi.

Pociąg zatrzymuje się na jednej stacji – Вечный Огонь (Wiecznyj Ogon′) – oraz jednym przystanku – Водная Станция (Wodnaja Stancyja; dawniej Пионерская – Pionierskaja) – wyposażonym w kasy biletowe (de facto to na nim odbywa się wsiadanie do pociągu). Dawniej istniał jeszcze jeden przystanek – Лагерная (Łagiernaja).

Kolej jest wyposażona w zajezdnię, przeznaczoną do przechowywania na dwóch torach czterech wagonów oraz jednej lokomotywy.