Musiał natomiast się ugiąć przy kolejnej pełnometrażowej fabule Ludzie Wisły (1938), która została poddana ingerencji producenckiej i poniosła kolejną klęskę artystyczną i komercyjną.
W czasie wojny We wrześniu 1939 roku, gdy Polska stała się obiektem agresji ze strony nazistowskich Niemiec i Związku Radzieckiego, Ford miał zostać zmobilizowany. Jednostka, do której został skierowany, nie zdążyła się jednak sformować. W obliczu zagrożenia niesionego przez wojska niemieckie Ford wyjechał z Warszawy i ruszył na wschód. Do 1940 roku przebywał w okupowanym Białymstoku, a później ewakuował się do Mińska. Znalazł zatrudnienie w Wytwórni Filmowej „Sowietskaja Biełaruś”. Planował nakręcenie filmu o rybakach ciemiężonych przez państwo polskie, jednakże produkcja filmu została przerwana w momencie ataku Niemiec na ZSRR. Ford wyjechał wraz z żoną Olgą do Nowosybirska, przebywał też później w Taszkiencie i Aszchabadzie. Kręcił reportaże oraz filmy szkoleniowe dla Armii Czerwonej. W 1943 Fordowie dołączyli do 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki formowanej w ZSRR.