Dzięki tej inwestycji, pomiędzy miastem a dworcem powstała duża przestrzeń budowlana. Rozbudowa ulicy wiązała się z przemianami społecznymi.
Z wytyczeniem dalszej części dzisiejszej ulicy Sienkiewicza wiązał się duży napływ Żydów do Kielc. Zaczęli oni inwestować w działki budowlane. Między ulicą Czystą (Ignacego Paderewskiego) a Żelazną, po stronie południowej, znajdował się obszar ziemi niezabudowanej. Były tam pola uprawne na których sadzono ziemniaki i siano zboże. Od ulicy Sienkiewicza teren odgrodzony był parkanem.
W maju 1915 roku, kiedy Rosjanie opuścili miasto, a zajęły je wojska pruskie, potoczne nazwy Kolejowa i Pocztowa stały się formą urzędową. Jesienią tego roku Kielce znalazły się w utworzonej austro-węgierskiej strefie okupacyjnej; ulica Kolejowa uzyskała początkowo miano ulicy gen. Józefa Dankla, a następnie cała arteria od placu Leonarda do placu przed dworcem kolejowym otrzymała na cześć władcy Austro-Węgier nazwę ulicy Franciszka Józefa. Od 1919 roku była to już ulica Henryka Sienkiewicza.
Zabytki thumb|250px|Gmach Towarzystwa Wzajemnego Kredytu dawniej ... thumb|250px|... i obecnie BNP Paribas Bank Polska Zabudowa ulicy Sienkiewicza na odcinku od placu Moniuszki do ul.