Służba thumb|left|Zatopione „Gajdamak” i „Wsadnik” w Port Artur „Wsadnik” został wcielony do służby w Marynarce Wojennej Imperium Rosyjskiego w 1894 roku. W momencie wybuchu wojny rosyjsko-japońskiej jednostka wchodziła w skład 2. Flotylli Niszczycieli I Eskadry Oceanu Spokojnego. Od stycznia do kwietnia 1904 roku dowódcą był Polak z pochodzenia, komandor porucznik (kapitan 2. rangi) Mikołaj Stroński. 27 marca 1904 roku „Wsadnik” i siostrzany „Gajdamak” zostały użyte do trałowania redy Port Artur, wykorzystując trał Szulca holowany przez obie jednostki. Rankiem 23 czerwca obie kanonierki stanowiły osłonę zespołu trałowców, mających oczyścić drogę dla ucieczki do Władywostoku zablokowanej w Port Artur rosyjskiej floty, odpierając atak japońskich niszczycieli. Siły rosyjskie, liczące sześć pancerników, jeden krążownik pancerny, dwie wymienione wyżej kanonierki torpedowe i siedem niszczycieli po napotkaniu okrętów japońskich zawróciły do bazy, rezygnując z próby przerwania blokady. 26 i 27 czerwca okręt wspierał ogniem artylerii oddziały lądowe broniące wzgórz wokół Port Artur. Również 3 i 4 lipca obie kanonierki ostrzeliwały oddziały nieprzyjaciela podczas rosyjskiego kontrataku mającego na celu odzyskanie górujących nad bazą wzgórz.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wsadnik (1893) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.