W 1898 r. wybudował przy skrzyżowaniu ulic Przędzalnianej i Milionowej trzypiętrową przędzalnię bawełny, wyposażoną w system wentylacyjny, ogrzewanie oraz oświetlenie zasilane z własnego generatora. Obok wybudował również kotłownię, maszynownię z maszyną parową o mocy 250 KM, oraz dom mieszkalny przeznaczony dla majstrów tkackich, a także ambulatorium. W 1901 r. tkalnia miała 10 tys. wrzecion cienkoprzędnych i 1880 niciarkowych, wartość produkcji rocznej wynosiła 355 tys. rubli, a zatrudnienie przekraczało 200 pracowników. W latach 1909–1911 przędzalnia została powiększona do 15 tys. wrzecion cienkoprzędnych i 2350 niciarkowych, natomiast moc maszyny parowej zwiększona do 600KM. Steigert uruchomił również mechaniczną tkalnię z 22 krosnami i zlikwidował warsztaty tkackie przy ul. Piotrkowskiej 90. Wartość rocznej produkcji wyniosła wówczas 920 tys. rubli, a zatrudnienie wynosiło około 600 osób. W lipcu 1914 r. przekształcił firmę w spółkę Towarzystwo Akcyjne Wyrobów Wełnianych i Bawełnianych, którego kapitał zakładowy wyniósł 1,5 mln rubli. Akcjonariuszami spółki oprócz Teodora zostali jego żona i synowie. Do spółki należały także nieruchomości przy ul. Piotrkowskiej 129 i ul. Mikołajewskiej 37. Ponadto Teodor Steigert wybudował ok.