Wewnątrz ustawiono drewniane trybuny, które mogły pomieścić 11 000 widzów, jednak tylko 3500 miejsc było siedzących. Hala wyposażona była także w dwie szatnie i oświetlenie, była jednak pozbawiona dostępu do bieżącej wody. Mimo niedogodności, była to wówczas jedna z najlepszych aren koszykarskich w Europie. Budowa obiektu kosztowała 400 tys. litów. Z pracami zdążono na czas i zakończono je 10 maja 1939 roku. 21 maja miała miejsce ceremonia otwarcia koszykarskich mistrzostw Europy, czym jednocześnie zainaugurowano nowy budynek.
Mistrzostwa Europy odbyły się w dniach 21–28 maja 1939 roku, a zwycięzcą po raz drugi w historii została reprezentacja Litwy, która obroniła tym samym tytuł zdobyty dwa lata wcześniej. W zawodach wzięło udział osiem drużyn, mecze rozegrano metodą każdy z każdym. Spotkaniem decydującym o tytule okazał się mecz pierwszej kolejki pomiędzy Litwą i Łotwą, wygrany przez gospodarzy jednym punktem (37:36).
W 1940 roku do hali podłączono sieć wodociągową. Podczas II wojny światowej w pobliżu areny spadły dwie niemieckie bomby lotnicze, ich eksplozje nie wyrządziły jednak szkód budynkowi. Po wojnie w hali odbywało się wiele zawodów sportowych, głównie mecze koszykówki i piłki ręcznej, jak również pojedynki bokserskie.