Dane taktyczno-techniczne Okręt był niewielką, jednokominową kanonierką torpedową z dwoma masztami. Długość całkowita wykonanego ze stali kadłuba wynosiła 60,2 metra, szerokość 7,42 metra i zanurzenie 3,25–3,5 metra. Wyporność normalna wynosiła 400 ton, a pełna 432 tony. Okręt napędzany był przez pionową maszynę parową potrójnego rozprężania o mocy 3500 KM, do której parę dostarczały dwa kotły lokomotywowe. Jednośrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 21-22,5 węzła. Okręt mógł zabrać zapas węgla o maksymalnej masie 90 ton, co zapewniało zasięg wynoszący 1640 Mm przy prędkości 15 węzłów.
Okręt wyposażony był w dwie pojedyncze wyrzutnie torped kalibru 381 mm (jedna stała na dziobie, druga obracalna na pokładzie). Uzbrojenie artyleryjskie stanowiło sześć pojedynczych dział kalibru 47 mm Hotchkiss M1885 L/40 i trzy pojedyncze działka kalibru 37 mm L/20, także Hotchkiss.
Załoga okrętu liczyła 65 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba „Gridień” został wcielony do służby w Marynarce Wojennej Imperium Rosyjskiego w listopadzie 1895 roku. Jednostka weszła w skład Floty Czarnomorskiej. W październiku 1907 roku „Gridień” stał się okrętem łącznikowym. W czerwcu 1908 roku okręt został przekazany straży granicznej. Jednostkę skreślono z listy floty w 1913 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kanonierki torpedowe typu Kazarskij Kategoria:Okręty zbudowane w stoczni Mykołajiwśkyj sudnobudiwnyj zawod