Na początku kariery naukowej zajmował się systemami zdalnego sterowania. W 1975 roku otrzymał Nagrodę Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki za współudział w opracowaniu i wdrożeniu cyfrowego systemu telemechaniki w poznańskiej sieci gazowniczej. Prowadził badania z zakresu komunikacji głosowej człowieka z komputerem. Był biegłym sądowym w dziedzinie fonoskopii. Był m.in. biegłym w śledztwie ws. katastrofy samolotu CASA C-295 w Mirosławscu 23 stycznia 2008 roku. Opracowywał programy komputerowe do rehabilitacji dzieci głuchych. Był współtwórcą fonetografu do pomiarów pola głosowego dla klinik otolaryngologicznych. Opublikował liczne prace naukowe. Wypromował ponad sto prac dyplomowych, magisterskich i inżynierskich. W latach 2001–2005 był prezesem Oddziału Wielkopolskiego Polskiego Towarzystwa Informatycznego. Został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi i Medalem Komisji Edukacji Narodowej.
Zmarł na raka 25 marca 2010 roku w Poznaniu. Został pochowany na Cmentarzu parafialnym św. Jana Vianneya przy ul. Lutyckiej.
Był żonaty z