Wraz z mężem i dwoma synami, Mieszkiem i Lambertem, wystąpiła na dokumencie Dagome iudex, w którym Mieszko oddał swe państwo pod opiekę papiestwu. Po śmierci męża następcą Mieszka został pasierb margrabianki, Bolesław, zaś Oda objęła współrządy. Mimo poparcia ze strony Odylena i Przybywoja Oda została wraz z synami wygnana z kraju. Zdaniem części badaczy do wygnania Ody z kraju doszło w 995, prawdopodobnie jednak doszło do niego wcześniej. Po wygnaniu z Polski nie odgrywała już istotnej roli politycznej. W 1018 roku przebywała w Saksonii, a pod koniec życia związała się ze środowiskiem klasztornym w KwedlinburguOswald Balzer sądził, że Oda została zakonnicą o owym klasztorze (). Stwierdzenie to opierało się na użyciu w zapisce o śmierci księżnej zwrotu religiossima, jednak zgodnie z ustaleniami Kazimierza Jasińskiego termin ten nie musi oznaczać zakonnicy, zob. , gdzie zmarła w 1023, zgodnie z przekazem Roczników kwedlinburskich.
Rodzina Małżeństwo i potomstwo Z małżeństwa Ody i Mieszka pochodziło troje dzieci: Mieszko (ur. w okr. 978–984, zm. po 25 V 992), polski książę, Świętopełk (ur. w okr. 979–985, zm. przed 27 V 992 (?)), polski książę, według jednej z hipotez protoplasta książąt pomorskich, Lambert (ur. w okr. 981–986, zm. po 25 V 992 (1030?)), polski książę, biskup krakowski (?).
Genealogia