Twórczość Šanticia tłumaczona była na włoski, polski, rosyjski, niemiecki, bułgarski, albański, francuski, słoweński, czeski, angielski oraz turecki.

Pierwsze jego tłumaczenie z języka polskiego na język bośniacki, wybór poezji Juliana Przybosia, ukazało się w 1965. Wśród przetłumaczonych przez niego dzieł literatury polskiej znalazły się m.in.: wiersze Wisławy Szymborskiej (1997) i Tadeusza Różewicza (2002), reportaże Wojciecha Tochmana (2004), czy sztuka teatralna Romana Gorzelskiego (1975). Zaangażowany był także w promowanie twórczości Zbigniewa Herberta.

Był osobistym tłumaczem Tadeusza Mazowieckiego podczas jego misji jako specjalnego wysłannika ONZ w Bośni i Hercegowinie w czasie wojny 1992–1995, utrzymując z nim serdeczne relacje także w późniejszym okresie. W 2002, z inicjatywy Šanticia, przyznano Mazowieckiemu tytuł honorowego obywatela Sarajewa.