pozbawiony własności ziemskiej czy istotnej roli państwowej. Służył jako oficer w armii cesarskiej i brał udział w wojnach z Turkami, w uznaniu czego cesarz Rudolf II nadał mu w 1607 dobra Kynau (daw. także Königsberg, obecnie Zagórze Śląskie) z górującym nad nimi zamkiem Kynsburg (ob. Grodno), niegdyś ważną twierdzą obronną na granicy księstwa jaworskiego z Czechami. Johann Georg był dwukrotnie żonaty, najpierw (1606) z Eleonorą z Promnitzów (1576–1611), wdową po Krzysztofie Schaffgotschu, a następnie (1613) z Kathariną Berka z Dubá i Lipy (zm. 1633). Z Eleonorą doczekał się pięciorga dzieci, z czego tylko najstarsza córka, Anna Ursula (1607–1667), dożyła dorosłości i została żoną Jana Bernarda II von Maltzan, pana Milicza (1597–1667). Z drugą żoną, Kathariną Berka, Hohenzollern doczekał się sześcioro dzieci, z których dorosłość osiągnęły tylko dwie córki, Helena (ur. 1615), późniejsza żona Johanna Karla, barona Pécences (zm. 1643/1645), oraz Anna Katharina (1618–1670). Anna Katharina została w końcu dziedziczką ojca i panią Königsbergu wraz z pierwszym mężem, Moritzem Augustem von Rochow (1609–1653). Po śmierci Rochowa, z którym doczekała się pięciorga dzieci, wyszła ponownie za mąż za hr. Heinricha Christopha von Hochberg z Roztoki (1630–1675). Johann Georg zmarł w 1622. Rodzina von Rochow władała Königsbergiem do 1679.