Konwencję przyjęło lub ratyfikowało 196 państw (stan na 30 września 2025 roku). Pierwszym państwem, które ratyfikowało Konwencję, były Stany Zjednoczone – 12 lipca 1973 roku. Polska ratyfikowała Konwencję – jako jedno z pierwszych państw – 6 maja 1976 roku, a 29 czerwca 1976 roku złożyła dokument ratyfikacji w UNESCO. W stosunku do Polski Konwencja weszła w życie 29 września 1976 roku.
Konwencja o światowym dziedzictwie
Artykuł 1 Konwencji definiuje dziedzictwo kulturowe jako:
Artykuł 2 definiuje dziedzictwo naturalne jako:
Artykuł 11 Konwencji ustanawia wykaz obiektów o „wyjątkowej powszechnej wartości” (ang. )Według Wytycznych operacyjnych, „wyjątkowa powszechna wartość” to znaczenie kulturowe lub przyrodnicze, które jest na tyle szczególne, że przekracza granice narodowe i ma powszechne znaczenie dla obecnych i przyszłych pokoleń ludzkości. Polska wersja językowa Wytycznych operacyjnych stosuje termin „wyjątkowa uniwersalna wartość” a Polski Komitet ds. UNESCO termin „najwyższa powszechna wartość”. wybieranych na podstawie określonych kryteriów – „Listę dziedzictwa światowego”:
Organizacja Komitet Światowego Dziedzictwa