Nowy władca austro-węgierski Karol I Habsburg, pod naciskiem międzynarodowym króla Hiszpanii, w 1917 wypuścił więźniów politycznych i udzielił im amnestii.
Pod koniec I wojny światowej Ćorović przeniósł się do Zagrzebia, rządząc Koalicją Chorwacko-Serbską i Narodową Radą Słoweńców, Chorwatów i Serbów, opowiadającą się za zjednoczeniem z Serbią. Był obecny na uroczystej proklamacji powstania Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców w Belgradzie 1 grudnia 1918 roku.
Corović był profesorem historii Serbii na Uniwersytecie w Belgradzie od 1919 i rektorem Uniwersytetu w Belgradzie w latach akademickich 1934–35 i 1935–36. Opublikował ponad 1000 prac.
W drodze na wygnanie Królewskiego Rządu Jugosławii podczas inwazji na Jugosławię w kwietniu 1941 zginął w katastrofie lotniczej 12 kwietnia 1941 na górze Olimp w Grecji.
Wybrane publikacje Vojislav Ilić (Mostar, 1906) Srpske narodne pripovijetke (Matica srpska, Novi Sad, 1909) Pokreti i dela (Geca Kon, Beograd, 1920) Crna Knjiga. Patnje Srba Bosne i Hercegovine za vreme svetskog rata 1914-1918.