Osadnictwo postępowało tu od zachodu, od strony Kamieńca (dziś Kamieńczyka) wzdłuż rzeki Bug; od północy, od strony książęcego miasta Ostrów Mazowiecka; także od południa od strony Liwa.
Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1514. Jest to umowa z wójtem nowej wsi założonej na „surowym korzeniu”. Od posadowienia jej na nieużytkowanym wcześniej terenie pochodzi nazwa miejscowości. Wójtowi nadano dwie włóki ziemi. Wieś należała do parafii Brok. Umowę podpisano na 20 lat, później zapewne przedłużono. W 1524 erygowano parafię pw. św. Jana Chrzciciela. W 1527 zaledwie 1/3 pól w Sadownem była wykarczowana, a to z powodu trudnych warunków (gęste błotniste lasy).
W II połowie XVI wieku Sadowne jako prywatna wieś duchowna położona była w powiecie kamienieckim ziemi nurskiej województwa mazowieckiegoCorona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, były to dobra kapituły kolegiackiej św. Jana Chrzciciela w WarszawieLudwik Królik, Majątek kapituły kolegiackiej w Warszawie, w: Studia Theologica Varsaviensia, 1986, Tom 24, Numer 2, s. 174..