Uczestniczył w strajku w Stoczni Gdańskiej w sierpniu 1980. Jego reportaż o strajku Kiedy niemożliwe stało się możliwe opublikowało w październiku 1980 ogólnopolskie pismo studenckie Politechnik. Współredagował oświadczenie dziennikarzy przeciwko celowej dezinformacji społeczeństwa na temat sytuacji na Wybrzeżu nazwane od jego nazwiskiem "zeszytem Charkina". Był członkiem Komisji Założycielskiej, a następnie Komisji Zakładowej "Solidarności" na Politechnice Gdańskiej. W okresie stanu wojennego kolportował podziemne wydawnictwa i współpracował z pismem „Solidarność” Regionu Gdańskiego.
Od 1989 był redaktorem Tygodnika Wyborczego i Tygodnika Gdańskiego. Od 1989 do 1992 należał do Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. W latach 1990–2000 był członkiem Rady Nadzorczej wydawnictwa Przekaz Sp. z o.o. W 2009 został z rekomendacji Prawa i Sprawiedliwości mianowany wiceprzewodniczącym Rady Nadzorczej Radia Gdańsk, przewodniczył jej od 2009 do 2011. W 2005 był szefem sztabu wyborczego Bogdana Borusewicza w wyborach parlamentarnych.