Kryteria transseksualizmu obejmują:
Pragnienie życia i bycia akceptowanym jako osoba płci przeciwnej, któremu zwykle towarzyszy poczucie dyskomfortu związane z płcią anatomiczną lub jej nieodpowiedniość Chęć poddania się operacji i leczeniu hormonalnemu, aby organizm był jak najbardziej zgodny z preferowaną płcią
Nie można zdiagnozować transseksualizmu u pacjenta, jeśli uważa się, że ich objawy są wynikiem innego zaburzenia psychicznego lub nieprawidłowości chromosomowej lub genetycznej.
Aby u dziecka została zdiagnozowana dysforia płciowa w dzieciństwie zgodnie z kryteriami ICD-10, musi ono być przed okresem dojrzewania oraz odczuwać intensywny i uporczywy niepokój związany z byciem płci przeciwnej. Cierpienie musi trwać co najmniej sześć miesięcy. Dziecko musi:
Zajmować się stereotypowymi zachowaniami płci przeciwnej, takimi jak przebieranie się w ubiór płci przeciwnej lub intensywne pragnienie przyłączenia się do gier i rozrywek płci przeciwnej – i odrzucać gry i zabawy stereotypowo kojarzone z płcią nadaną przy urodzeniu Uporczywie zaprzeczać swojej anatomii.