W 1820 należał do współzałożycieli Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego.

1 sierpnia 1819 odznaczony został Krzyżem Złotym Orderu Wojskowego Polskiego – świadectwo nr 112, a ponadto Krzyżem Kawalerskim Legii Honorowej, Orderem Świętego Stanisława 3 klasy oraz Znakiem Honorowym za 20 lat nieskazitelnej służby wojskowej.

Brał udział w powstaniu listopadowym w Dozorze Szpitali Wojskowych oraz jako szef zarządu szpitali po dymisji J.Stummera.

W latach 1830–35 był wiceprezesem Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego a następnie przeniósł się do Pińczowa. Praktykował również w Busku jako starszy lekarz szpitala św. Mikołaja. W prasie warszawskiej opisywał właściwości wód w Busku. Był autorem broszury "Opis Buska". W 1843 otrzymał szlachectwo.

Żonaty z Józefą Teklą Malinowska, z którą miał pięcioro dzieci: Józefa Alojzego Bonawenturę, Zofię Anastazję Teonę, Daniela Karola, Natalię, Zofię Agnieszkę Kazimierę.

W ostatnich latach życia zamieszkał w Kaliszu i tam zmarł 25 listopada 1855.

Przypisy

Bibliografia