Zwolniony z tego zadania w 1949, nadzorował następnie konferencje palików (grup gmin lub okręgów) oraz reorganizację struktur kościelnych w Stanach Zjednoczonych.
W ostatnich latach życia zmagał się z problemami zdrowotnymi, doznał zawału w marcu 1946. Zmarł w Los Angeles w grudniu 1953, dwa dni po ceremonii położenia kamienia węgielnego pod budowę świątyni w tym mieście.
Nazywany apostołem Pacyfiku oraz polinezyjskim apostołem. Ceniony za swoją biegłość w języku maoryskim; był wielkim zwolennikiem jego obecności w życiu religijnym nowozelandzkich mormonów. Przejawiał wobec Maorysów swego rodzaju paternalistyczną wielkoduszność, próbując wpoić im amerykańską etykietę czy zaznajomić ich z amerykańską muzyką i tańcami. Na tle ówczesnego mormońskiego przywództwa wyróżniał się niemniej wyjątkową otwartością wobec kultur o nieeuropejskim pochodzeniu.
13 lipca 1922 w świątyni w Salt Lake City poślubił Elvę Eleanor Taylor. Para doczekała się jednego dziecka, córki Eleanor Jewell. Adoptowała również i wychowała pochodzącego z Nowej Zelandii chłopca o częściowo maoryskich korzeniach.
Przypisy
Kategoria:Apostołowie Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich Kategoria:Amerykańscy prawnicy Kategoria:Amerykańscy prezydenci misji Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1953