Ostrza białawe. Trzon Wysokość 20–70 mm, grubość 0,5–1,5 mm, walcowaty, pusty w środku, twardy, elastyczny, prosty lub nieco zakrzywiony. W górnej części nieco oprószony, poza tym nagi, w stanie wilgotnym nieco śliski, u młodych okazów na wierzchołku niebiesko-czarny do szaro-czarnego, niżej blado szarobrązowy, u starszych okazów mniej lub bardziej szary lub brązowoszary, przeważnie z blado szarym lub białawym wierzchołkiem. Podstawa gęsto pokryta długimi, giętkimi, białymi włókienkami. Miąższ Zapach nieco mączny, lub bez zapachu. Smak łagodny, niewyraźny. Cechy mikroskopowe Podstawki 29–39 × 6–7 µm, smukłe, maczugowate, ze sterygmami o długości 4–5 µm. Zarodniki 7,2–10 × 4–5,5 µm, pipetowate do prawie cylindrycznych, gładkie, amyloidalne. Cheilocystydy 40–85 × 6–24 µm, wymieszane z podstawkami, wrzecionowate, maczugowate, lub języczkowate, cienkościenne lub z nieco pogrubionymi ścianami w najszerszych miejscach, gładkie, lub w najszerszych miejscach pokryte kilkoma lub dość licznymi, prostymi lub zakrzywionymi, dość krótkimi naroślami o wymiarach 1,5–3,5 × 1–2 µm. Pleurocystydy liczne, podobne do cheilocystyd, o długości do 100 µm, gładkie lub pokryte w szerszej części naroślami. Strzępki w skórce kapelusza o szerokości 2,5–3,5 µm, pokryte prostymi lub gęsto rozgałęzionymi naroślami 1-27 × 1–2 µm, nieco żelatynizowane.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Grzybówka szarobrązowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.