thumb|Grób kpt. Kazimierza Filipowicza i jego żony Felicji Filipowicz na cmentarzu komunalnym w Pabianicach thumb|Tablica pamiątkowa w Kozłówce Kazimierz Filipowicz ps. „Kord” (ur. 19 stycznia 1910 we wsi Ożenin na Wołyniu, zm. 3 lutego 1970 w Pabianicach) – komendant Obwodu lubomelskiego AK pow. lubomelskiego na Wołyniu, dowódca oddziału partyzanckiego na Wołyniu, który po utworzeniu 27. Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK został przemianowany na I batalion 43 pułku piechoty, porucznik. Po wojnie dwukrotnie aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa. Do końca życia nękany wizytami Służby Bezpieczeństwa (SB).
Życiorys Kazimierz Filipowicz urodził się we wsi Ożenin na Wołyniu (30 km na południowy wschód od Równego). Gdy miał zaledwie cztery lata, jego ojciec Aleksander został aresztowany przez władze carskie, a następnie wywieziony na Syberię, gdzie zginął rok później. Małego Kazika i dwójkę młodszego rodzeństwa matka wychowywała samotnie.
Młody Filipowicz ukończył pięcioklasową szkołę podstawową, po czym podjął naukę w Państwowym Seminarium Nauczycielskim w Ostrogu. Po otrzymaniu dyplomu nauczyciela w 1930 został kierownikiem szkoły w Przekurce nieopodal Lubomla.