Plan ten jednak pozostał niezrealizowany (zamiast planowanych kanałów wytyczono ulice, nazwane liniami), a do lat 30. XVIII w. zabudowa wyspy rozwijała się bardzo wolno. Podobnie niezrealizowany pozostał bardziej realistyczny projekt zagospodarowania wyspy sporządzony w 1717 r. przez Jeana-Baptiste'a Le Blonda, który zakładał m.in. wzniesienie na wyspie pałacu carskiego z ogrodemJ. Miles, Petersburg, s. 57.. Sytuację zmieniło przeniesienie głównego portu petersburskiego na wschodni cypel wyspy, co sprzyjało szybkiej zabudowie wschodniej i południowo-wschodniej części wyspy (zachodnia pozostawała niezabudowana jeszcze w końcu stuleciaJ. Miles, Petersburg, s. 160.). W latach 1722–1732 na wyspie zbudowano gmach Dwunastu KolegiówM. Wilk, Petersburg..., s. 24..
W 1737 r. Komisja Budowy Petersburga kierowana przez Piotra Jeropkina ostatecznie zdecydowała, by centrum Petersburga znalazło się na stałym lądzie, wokół trzech ulic rozpoczynających się przed gmachem AdmiralicjiTj.Prospektu Newskiego, Prospektu Wozniesieńskiego i ul. Gorochowej., nie zaś na Wyspach Wasylewskiej i Zajęczej (gdzie znajdowała się Twierdza Pietropawłowska)J. Miles, Petersburg, s. 110-111.. mały|Budynek Morskiego Korpusu Kadetów W końcu XVIII i na pocz. XIX w.