Ważne w jej dorobku są też powieści Późne lato (1960), Mędrcy siedzą w cieniu (1964), a także tetralogia, na którą składają się Otworzyć wszystkie drzwi (1974), Jak żagiew w ręku (1976), Pada słony deszcz (1978) i Do sieni i na progi (1980).

W swoich powieściach kreśliła zwykle bardzo zindywidualizowane charaktery ludzkie o prawdziwym rysunku psychologicznym aczkolwiek niezbyt pogłębionym. Zachowywała dystans do swoich bohaterów, jednak łatwo odgadnąć można jej osobisty stosunek do nich. Operowała przejrzystym językiem potocznym, unikając poetyzowania.

W 1994 za powieść Tuomari Müller, hieno mies otrzymała Finlandię – fińską nagrodę literacką przyznawaną przez Fińską Fundację Książki za wybitne osiągnięcia w dziedzinie literatury. Wielokrotnie otrzymała fińską Państwową Nagrodę Literacką.

W Polsce jej utwory znalazły się w Serii Dzieł Pisarzy Skandynawskich wydanej przez Wydawnictwo Poznańskie: w 1965 Dziewczyna na głębinie: powieść w przekładzie Kazimiery Manowskiej i w 1978 Po prostu Johannes w przekładzie Cecylii Lewandowskiej.

Przypisy

Kategoria:Fińscy pisarze Kategoria:Fińscy dziennikarze Kategoria:Redaktorzy naczelni Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Zmarli w 2004