Portretowała osoby ze swego otoczenia – rodzinę i przyjaciół, przedstawiając m.in. żonę i dzieci Huberta Roberta czy szwedzkiego kolekcjonera sztuki Henrika Wilhelma Peilla. Z kolei na spontanicznym autoportrecie przedstawiła siebie podczas tworzenia kopii autoportretu de La Toura. mały|Portrait du sculpteur Jean-Baptiste Pigalle, en habit de chevalier de l'ordre de Saint-Michel (portret Pigalle’a), 1770 We wrześniu 1770 roku została przyjęta do Królewskiej Akademii Malarstwa i Rzeźby, na podstawie mistrzowskiego dzieła – formalnego portretu rzeźbiarza Jean-Baptiste’a Pigalle’a. Została tym samym jedną z czternastu kobiet, które w latach 1648–1791 dopuszczono do grona akademickiego. W 1770 roku, po przyjęciu Roslin i Anne Vallayer-Coster, wprowadzono ograniczenia w obawie, iż wzrośnie zainteresowanie kobiet akademią: w danym czasie nie więcej niż cztery kobiety mogły być członkiniami akademii.