W 1983 uzyskał mandat w zgromadzeniu wspólnoty autonomicznej Madrytu z ramienia prawicowej Coalició Popular (AP-PDP-PL), został szefem frakcji radnych. Związał się z Alianza Popular. W latach 1983–1987 zasiadał w Senacie II i III kadencji. Od 1 stycznia 1986 do 5 lipca 1987 był posłem do Parlamentu Europejskiego w ramach delegacji krajowej, w 1987 wybrano go w wyborach powszechnych. Przystąpił do Europejskich Demokratów, będąc od 1986 do 1987 jej wiceprzewodniczącym. Od stycznia 1987 do lipca 1989 pozostawał też wiceprzewodniczącym PE. W 1989 uzyskał mandat w Kongresie Deputowanych IV kadencji. W latach 1990–1993 zasiadał także w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy. W 1992 przyjęto go do Zakonu Maltańskiego.

Żonaty z markizą Blanką Escrivá de Romani y Morenes, doczekał się trójki dzieci.

Odznaczenia Odznaczony Wielkim Krzyżem Orderu Zasługi Cywilnej (1973) i Krzyż Zasługi Wojskowej z odznaką białą, a także odznaczeniami zagranicznymi, m.in. Świętym Konstantyńskim Orderem Wojskowym Świętego Jerzego.

Przypisy