Dane taktyczno-techniczne USS „Sanderling” był trałowcem o długości całkowitej 57,6 metra, szerokości 10,8 metra i zanurzeniu 3,8 metra. Wyporność normalna wynosiła 950 ton, a pełna 1400 ton. Okręt napędzany był przez pionową maszynę parową potrójnego rozprężania o mocy 1400 KM, do której parę dostarczały dwa kotły Babcock & Wilcox. Jednośrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 13,5–14 węzłów. Zasięg wynosił 6850 Mm przy prędkości 8 węzłów.
Uzbrojenie artyleryjskie jednostki składało się z dwóch pojedynczych dział kalibru 76 mm L/50 oraz dwóch pojedynczych karabinów maszynowych kalibru 7,62 mm L/90. Wyposażenie trałowe obejmowało trał mechaniczny; okręt mógł też przenosić miny.
Załoga okrętu składała się z 85 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba 4 grudnia 1918 roku w Nowym Jorku USS „Sanderling” został wcielony do US Navy. Pierwszym dowódcą jednostki został kpt. mar. (ang. Lieutenant) Stanley Danielak. Okręt operował na wodach nieopodal Nowego Jorku od stycznia lutego 1919 roku. 14 kwietnia 1919 roku „Sanderling” wyruszył w rejs do Europy, docierając 29 kwietnia do Kirkwall. Do września 1919 roku okręt uczestniczył w neutralizacji liczącej 70 000 min Zagrody Minowej Morza Północnego, odbywając sześć misji i lokalizując wraz z siostrzanym USS „Heron” wrak niemieckiego okrętu podwodnego .