Kwiatostan Kwiaty zebrane są w kwiatostan, który rośnie na poziomie gruntu, pomiędzy liśćmi, na podziemnym głąbiku. Zasadniczo kwiatostan jest groniasty, w kształcie od stożkowatego do główkowatego. Skrócenie osi kwiatostanu u niektórych gatunków (np. D. aurea, D. alba, D. capensis i D. zeyheri) powoduje, że kwiatostan jest baldachogroniasty i główkowaty. U innych gatunków (D. marginata i D. namaquensis), w wyniku skrócenia szypułek, kwiatostan przyjmuje formę niemal kłosowatą. Podsadki są zwykle niepozorne i blade, z wyjątkiem D. aurea, w przypadku którego podsadki są duże i zielone. Rozmiar przysadek zwykle rośnie w kierunku wierzchołka kwiatostanu. U D. comata, D. stylosa i D. zeyheri górne przysadki są tylko nieznacznie większe od dolnych i tworzą niepozorną zielonkawą kępkę na wierzchołku kwiatostanu. W przypadku D. namaquensis i D. marginata wzrost wielkości przysadek jest znaczny, a kwiatostany zwieńczone są rzucającą się w oczy kępą zielonkawych lub różowawych do pomarańczowych listków. Kwiatostan pozostaje na poziomie gruntu aż do fazy owocowania, kiedy to głąbik szybko się wydłuża, wynosząc owocostan znacznie powyżej gruntu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Daubenya · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.