We wrześniu tego samego roku rozpoczął studia na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych (ASP), w czerwcu 1935 roku został przyjęty do pracowni specjalnej Architektury Wnętrz prowadzonej przez profesora Wojciecha Jastrzębowskiego. W tym samym roku zajął trzecie miejsce w ładowskim konkursie na projekt pokoju mieszkalnego i został zaproszony do zostania członkiem Spółdzielni Artystów ŁAD. W czerwcu 1938 roku ukończył studia na warszawskiej ASP ze specjalnością w architekturze wnętrz broniąc pracę dyplomową pt. "Projekt kaplicy w miejscu pamiątkowym" wykonaną pod kierunkiem prof. Jastrzębowskiego. W październiku tego samego roku został studentem Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (WA PW), a w semestrze letnim rozpoczął pracę w charakterze asystenta na kursie Kompozycji Brył i Płaszczyzn oraz w Katedrze Architektury Wnętrz warszawskiej ASP. Niestety wybuch wojny przekreślił rozwój kariery pedagogicznej Sowickiego oraz zmusił go do przerwania studiów na WA PW. Jednakże nie zakończył jego działalności artystycznej – do czasu Powstania projektant przebywał w Warszawie zajmując się projektowaniem wnętrz. Po wybuchu Powstania został wywieziony, razem z żoną Marią Szczygłówną, do obozu przejściowego dla ludności cywilnej w Pruszkowie Dulag 121.