Starych Termach pompejańskich, o ponad 2-metrowej średnicy, osadzona była na wysokim (ok. 1 m) cokole. Natomiast w tamtejszych Termach Stabiańskich wyposażeniem caldarium była wykonana z brązu fontanna z labrum, służąca do spłukiwania ciała i ochłodzeniaRobert Étienne: Życie codzienne w Pompejach, dz. cyt., s. 291.. Wspomniane przez Stacjusza srebrne labrum w luksusowych łaźniach (balnea) Klaudiusza Etruskusa było stale zasilane wodą doprowadzaną srebrnymi rurami. Koszt tych łaziebnych urządzeń był zwykle niemały – np. za marmurowe labrum pompejańskich Term Rynkowych zapłacono 5250 sestercówRobert Étienne: Życie codzienne w Pompejach, dz. cyt., s. 293..
Niezwykle dekoracyjny charakter takich obiektów decydował o tym, iż nierzadko wykorzystywano je do zdobienia okazałych rezydencji arystokracji rzymskiej. W pompejańskim Domu Menandra odnaleziono koło tablinum ornamentowane brązowe labrum o metrowej średnicy, od czasów augustejskich służące za fontannę w sąsiedztwie domowego atrium. Natomiast w części łaziebnej tej willi umieszczono dla schłodzenia w absydzie caldarium fontannę z okrągłym, płaskim labrum obok basenu z wodą gorącą (alveus)Robert Étienne: Życie codzienne w Pompejach, dz. cyt., s.