Artykuł zawierał następujący tekst:
Paivio i Alonen zostali aresztowani w sierpniu, a proces rozpoczął się 6 października. 28 października 1919 sędzia Sądu Najwyższego Bartow S. Weeks skazał ich na kary pozbawienia wolności od czterech do ośmiu lat za „kryminalną anarchię”. Sąd wezwał również do deportacji Paivio i Alonena po wygaśnięciu ich wyroków, ale ona nigdy nie została wykonana.
Carl Paivio został zwolniony z więzienia Clinton w 1923. Kontynuował swoją działalność w kilku lewicowych organizacjach, ale według autobiografii Elizabeth Gurley Flynn Paivio przeszedł później od anarchizmu do komunizmu. Został sekretarzem krajowym Partii Komunistycznej zasilonej przez Fińskie Towarzystwo Wzajemnej Pomocy w Ameryce. Był również zatrudniony w Międzynarodowym Zakonie Robotniczym. W latach trzydziestych i czterdziestych XX wieku Paivio był wybitnym lewicowym organizatorem politycznym, wykładowcą i instruktorem.