W końcu 17 czerwca Boldt przewodził grupie anarchistów, którzy przejęli katedrę w Helsinkach. Po 18-godzinnym oblężeniu milicja wtargnęła do kościoła i aresztowała Boldta, co wywołało zamieszki na placu Senatu. Według doniesień prasowych Boldt miał 400 zwolenników. Został zabrany do szpitala psychiatrycznego w Niuvanniemi, ale jego zwolennicy nadal przez kilka tygodni organizowali demonstracje pod katedrą.
Boldt zmarł w helsińskiej dzielnicy Kulosaari w 1920 w wieku 55 lat. Jego ostatnie dzieło obejmuje zbiór poezji szwedzkojęzycznej i broszur na temat prostytucji, militaryzmu i ochrony zwierząt.
Rodzina Boldt urodził się w rodzinie generała Johana Didrika Boldta i Anny Christiny Frosterus, która była córką biskupa diecezji Oulu, Roberta Frosterusa. Jego braćmi byli miejscowy historyk Robert Boldt (1861–1923), autor Alexander Boldt (1873–1956) oraz filozof religii i socjalista Georg Boldt (1862–1918).
Wybrane prace Prostitutionens reglementering och läkaresällskapet (1896) Ett upprop mot militarismen (1901) Kors-sånger 1 (1909) Det stora dårhuset (1916)
Przypisy
Kategoria:Szwedzkojęzyczni Finowie Kategoria:Fińscy prawnicy Kategoria:Fińscy anarchiści Kategoria:Fińscy pisarze Kategoria:Fińscy dziennikarze Kategoria:Tołstojowcy Kategoria:Teozofowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Kuopio Kategoria:Urodzeni w 1865 Kategoria:Zmarli w 1920