Pruska policja traktowała Dombkową jak niebezpiecznego wroga, pisano o niej:
W 1922 powróciła na Górny Śląsk, osiedlając się w Królewskiej Hucie, gdzie jej mąż został wiceprezydentem, następnie prezydentem miasta. W Chorzowie oddała się działalności oświatowej oraz charytatywnej, organizując Komitet Tanich Kuchni, wydający posiłki dla biedoty miejskiej.
Przed wybuchem II wojny była czynna w organizacjach kościelno-religijnych.
Zmarła 25 sierpnia 1950 w Bytnicy Odrzańskiej.
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (30 kwietnia 1927)M.P. z 1927 r. nr 100, poz. 247 „za zasługi na polu pracy narodowej, filantropijnej i społecznej”.
Upamiętnienie Była jedną z 30 bohaterek wystawy „60 na 100. SĄSIADKI. Głosem Kobiet o powstaniach śląskich i plebiscycie” powstałej w 2019 i opowiadającej o roli kobiet w śląskich zrywach powstańczych i akcji plebiscytowej. Koncepcję wystawy, scenariusz i materiały przygotowała Małgorzata Tkacz-Janik, a grafiki Marta Frej.
Przypisy
Kategoria:Członkinie organizacji kobiecych w Polsce Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy działacze narodowi na Śląsku Kategoria:Urodzeni w 1874 Kategoria:Zmarli w 1950