Już w pierwszej akcji batalion poniósł poważne straty – 300 zabitych i rannych; jedną z rannych była Līna Čanka, która, sama ugodzona w bok i w rękę odłamkiem granatu ręcznego, udzieliła jeszcze pomocy innemu rannemu. Po krótkim pobycie w szpitalu wróciła na front. Razem ze swoją jednostką brała udział w dalszych walkach pod Rygą, w tym w krwawych starciach na bronionym przez strzelców łotewskich przyczółku pod Ikšķile, nazwanym przez Łotyszy wyspą śmierci (Nāves sala). W bitwie bożonarodzeniowej (23–29 grudnia 1916 r./5-11 stycznia 1917 r.) została zatruta gazami bojowymi i ponownie trafiła do szpitalaE. Jekabsons, Kobiety łotewskie..., s. 10.. Została odznaczona Krzyżem św. Jerzego IV i III stopnia oraz Medalem św. Jerzego IV stopnia.
We wrześniu 1919 r. Līna Čanka wstąpiła do 5 pułku powstającej armii łotewskiej. W 1920 r. została zdemobilizowana. Wyszła za mąż za Roberta (według innego źródła – Ernesta) Freidenfelde i wspólnie z nim prowadziła gospodarstwo rolne w gminie Renda w Kurlandii. Nie mieli własnych dzieci, jedynie przybranego syna Karlisa. W 1932 r. musieli sprzedać ziemię, gdyż popadli w długi, zmuszeni do spłacania pożyczki, którą poręczyli innej osobie.