Historia Jest to sztuczny zbiornik wybudowany w latach 1852–1854. Powstał przy okazji budowy wodozbioru w formie kopii świątyni Westy z Tivoli projektu Henryka Marconiego. Budynek ten był częścią pierwszego systemu wodociągów w Warszawie. Staw urządzono w miejscu wykopu gruntu, który posłużył do usypania wzgórza, na którym stanął wodozbiór.
Po napełnieniu stawu zalewane były piwnice sąsiadujących budynków. W związku z tym wodę spuszczono, a w jego miejscu urządzono klomby kwiatowe. W 1862 roku na środku postawiono fontannę i rzeźbę będącą kopią dzieła Theodora Erdmanna Kalidego. W 1878 roku do sadzawki ponownie napuszczono wodę po wzmocnieniu boków ziemią oraz gliną i wybrukowaniu dna. Odprowadzano do niej nadmiar wody w wypadku przepełnienia się wodozbioru. Zimą sadzawka zmieniała się w lodowisko.
Według stanu wiedzy z 1921 roku w stawie występowały żółwie błotne, których liczebność ówcześnie malała. Wśród ryb spotkać można było karpie i cierniki. Oprócz tego występowały także splewki karpiowe.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Jeziora na Nizinie Środkowomazowieckiej Staw w Ogrodzie Saskim Kategoria:Sztuczne zbiorniki wodne w Warszawie