W 1923 zrezygnował z prowadzenia Filharmonii Nowojorskiej. Przez rok dyrygował jeszcze nowo powstałą State Symphony Orchestra of New York, ale ostatecznie odszedł od muzyki i zajął się rynkiem sztuki. Jego dorobek kompozytorski obejmuje pieśni, utwory orkiestrowe i inne instrumentalne oraz operetkę Der General.
W 1924 został marszandem i partnerem nowojorskiej galerii sztuki E. Gimpel & Wildenstein (od 1933 Wildenstein & Company); specjalizował się w różowym okresie twórczości Picassa. Był też kolekcjonerem, zgromadził prywatną kolekcję dzieł sztuki, obejmującą prace ponad 50 głównych impresjonistów i postimpresjonistów, takich jak Picasso, Van Gogh, Gauguin, Renoir, Monet, Manet, Degas, Cézanne, Matisse, Seurat, Toulouse-Lautrec, Pissarro, Sisley, Derain, Boudin, Modigliani, Vuillard, Utrillo, Vlaminck, Laurencin, Rouault oraz malarzy wcześniejszych okresów: Delacroix, Ingres, Corot, Courbet, Daumier, Fantin-Latour i innych. Posiadał również dużą kolekcję obrazów dawnych mistrzów i był uznanym autorytetem w dziedzinie ich twórczości.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Czescy dyrygenci Kategoria:Czescy kompozytorzy Kategoria:Amerykańscy marszandzi Kategoria:Ludzie związani z Nowym Jorkiem Kategoria:Urodzeni w 1872 Kategoria:Zmarli w 1936