Energia każdego fotonu zależy od długości fali.
Historia thumb|300px|Interferencja fal światła – rysunek Younga z 1803 roku thumb|300px|Pole elektryczne i magnetyczne w płaskiej fali elektromagnetycznej o długości λ
Historia odkryć związanych z promieniowaniem elektromagnetycznym: W roku 1800 William Herschel odkrył promieniowanie cieplne (podczerwone) i stwierdził, że podobnie jak światło ulega ono odbiciu i załamaniu. W latach 1801–1803 Thomas Young zaproponował falową teorię światła. W 1801 r. Johann Wilhelm Ritter odkrył promieniowanie ultrafioletowe. W latach 1815–1818 Augustin Jean Fresnel rozwinął falową teorię światła i za jej pomocą wyjaśnił wiele zjawisk optycznych. W 1820 r. Hans Christian Ørsted odkrył, że prąd elektryczny wytwarza pole magnetyczne, wykazując w ten sposób związek między elektrycznością i magnetyzmem. W 1831 r. Michael Faraday odkrył, że zmienne pole magnetyczne wytwarza pole elektryczne. W 1838 r. James Forbes stwierdził, że zarówno widzialne, jak i niewidzialne promieniowanie słoneczne ulega polaryzacji. W latach 1849–1850 Armand Fizeau oraz Jean Bernard Léon Foucault wykonali pomiary prędkości światła w powietrzu i innych ośrodkach przezroczystych. James Clerk Maxwell w roku 1861 zebrał prawa elektrodynamiki w cztery równania, które opisują również falę elektromagnetyczną.