Według Marcina Furtaka, badacza architektury Centralnego Okręgu Przemysłowego z Politechniki Krakowskiej, willa ppłk. Jana Szypowskiego, nawiązująca do stylu architektonicznego Bohdana Pniewskiego, „stanowi wybitne dzieło modernizmu copowskiego”. Obiekt jest wpisany do rejestru zabytków.
W latach 1935–1939 Narcyz Szwedziński został oddelegowany do pracy w Ministerstwie Spraw Wojskowych. Brał udział w kampanii wrześniowej jako porucznik saperów. W 1945 roku podjął pracę w Wydziale Nadzoru Budowlanego Zarządu m.st. Warszawy. W 1950 roku został członkiem Oddziału Warszawskiego Stowarzyszenia Architektów Polskich. W 1952 roku rozpoczął służbę jako oficer zawodowy LWP. Pełnił funkcję Naczelnego Architekta Wojska Polskiego (1963–1969) i Szefa Wojskowej Inspekcji Architektoniczno-Budowlanej MON. W 1965 roku wchodził w skład trzyosobowego zespołu organizacyjnego I Wystawy Polskiego Ekslibrisu Wojskowego w Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie i był współautorem wstępu do katalogu ekspozycjiOdbitka prywatnego ekslibrisu Narcyza Szwedzińskiego, wykonana w 1965 roku przez Tadeusza Żurowskiego w technice linorytu, znajduje się w zbiorach ikonograficznych Biblioteki Narodowej w Warszawie, zob.