Wyjechała do Jerozolimy w 1979 roku; od 1984 r. relacjonowała z Waszyngtonu. Po powrocie do Niemiec prowadziła talk show Drei vor Mitternacht w WDR z Giselą Marx, zanim wróciła do wiadomości w 1993 roku. W 1995 została szefową kultury w Ostdeutscher Rundfunk Brandenburg, pracowała tam do 1998.
Jej pierwsza książka nosi tytuł „Mein Jerusalem” (Moja Jerozolima) (1982).
Jej druga książka, „Meines Vaters Land”, to biografia jej ojca, oparta na listach między nią a ojcem, a także na zdjęciach rodzinnych. Książka opublikowana w 2004 roku wywołała wiele dyskusji. Została przetłumaczona na język angielski w 2007 roku i opublikowana w 2008 roku.
Jej praca jako prezenterki wiadomości wywoływała poważne protesty. Wielu widzów domagało się, aby Bruhns zajęła się mężem i dziećmi. Feministki i związkowczynie okrzyknęły ją zaś bohaterką.
W 1989 roku Bruhns otrzymała nagrodę Egona Erwina Kischa za reportaż o USA i o wojnie w Wietnamie. W 2006 roku otrzymała Literacką Nagrodę im. Friedricha Schiedla. W 2007 roku otrzymała nagrodę Hedwig-Dohm-Urkunde od Stowarzyszenia Dziennikarek.
Zmarła w wieku 80 lat w Hamburgu. Do śmierci pracowała jako niezależna pisarka.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1938 Kategoria:Zmarli w 2019 Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Hamburgu Kategoria:Niemieccy dziennikarze Kategoria:Niemieccy pisarze Kategoria:Ludzie urodzeni w Halberstadt