Dame Emilie Rose Macaulay (ur. 1 sierpnia 1881 w Rugby, zm. 30 października 1958 w Londynie) – brytyjska pisarka.
Życiorys Urodziła się 1 sierpnia 1881. Jej ojcem był George Campbell Macaulay, uczony zajmujący się literaturą klasyczną, a dziadkiem ze strony matki William Conybeare, duchowny i pisarz.
W dzieciństwie mieszkała z rodziną przez siedem lat w Varazze. Po powrocie do Anglii ukończyła szkołę średnią w Oksfordzie, a następnie studiowała historię nowożytną w Somerville College w Oksfordzie w latach 1900–1903.
Jej pierwsza powieść Abbots Verney ukazała się w 1906. Od 1912 mieszkała w Londynie. Podczas I wojny światowej pracowała jako pielęgniarka, a od 1916 w War Office. W okresie międzywojennym, a także po II wojnie światowej dużo publikowała, zarówno powieści i zbiory poezji, jak i literaturę faktu, m.in. biografię Johna Miltona (w 1934). Pisała powieści osadzone we współczesności, z wyjątkiem They Were Defeated, której akcja dzieje się w XVII wieku.
Jej powieść z 1956 The Towers of Trebizond, historia grupy anglokatolików przemierzających Turcję na wielbłądzie, uznawana jest za jej największe osiągnięcie. Uzyskała za nią James Tait Black Memorial Prize.
Nie założyła rodziny.