złotych.

W czasie II wojny światowej pierwsze zniszczenia budynku miały miejsce już we wrześniu 1939 – zniszczeniu uległa część wystawowa i urządzenia czytelni publicznej. W 1941 budynek stał się jedną z siedzib powołanej przez okupantów niemieckich Staatsbibliothek Warschau. Przeniesiono do niego cenne zbiory również z innych bibliotek warszawskich. Niemcy zaczęli podpalać zbiory jeszcze we wrześniu 1944 przed upadkiem powstania warszawskiego. Mimo licznych zniszczeń, dzięki solidnej konstrukcji, budynek przetrwał pożary, zawaliło się jednak skrzydło magazynowe.

W 1948 zakończono remont i przebudowę w stanie surowym. Kolejne wnętrza remontowane były przez kilka lat i sukcesywnie zajmowane pod działalność. W 1958 budynek otrzymała Biblioteka Narodowa. Najdłużej działała w nim drukarnia oraz introligatornia, ale zlokalizowane były tam również inne komórki Biblioteki Narodowej. 1 lipca 1965 budynek został wpisany do rejestru zabytków pod numerem 729.